PAMIĘTNIKI

Dorośli bardzo lubią czytać dzienniki i wspomnienia różnych znanych osób. Co w tym jest ciekawego? - możecie zapytać. Myślę, że po prostu lubimy się dowiadywać, co myśleli i robili, z kim się spotykali, jak się zachowywali ci, których twórczość znamy i szanujemy, wybitni pisarze, artyści, różni mądrzy ludzie. Przypuszczamy, że mądry człowiek ma mądre przemyślenia, i że jakiś odblask tej jego mądrości spłynie też na nasze zwyczajne życie, oświetlając codzienne problemy innym, nowym, może zaskakującym światłem. Zdarzało się też, że człowiek, który nie był wybitnie mądry ani szczególnie utalentowany, pisał wspaniałe pamiętniki, bo przyszło mu żyć w ciekawych czasach i udało mu się dać świadectwo swojej epoce.
Nie każdy potrafi pisać pamiętnik. Niedawno znalazłam zeszyt, w którym prowadziłam własne zapiski bardzo dawno temu, w pierwszej klasie szkoły podstawowej. Dzisiaj wstałam o dziewiątej. Na śniadanie było jajko na miękko. - tak brzmiały pierwsze zdania mojego pamiętnika. Nieszczególne świadectwo epoki, prawda? No, cóż. Może do wspomnień trzeba dorosnąć?  
Zuzia Orlińska

 

Kolejny numer Małego Pielgrzyma

już w listopadzie...

Facebook

Mały Pielgrzym poleca

Reklama
Reklama